Flora
Bloemenelf
Een klein zilverig plantgeestje dat waakt over de bloemen en de wensbomen van de Droomtuin.
Over Flora
Flora is zo klein als een bloemknop en zo sterk als een wortel. Ze maakt vastgelopen droomballonnen los uit de wensbomen, en laat bloemen groeien op plekken waar net een beetje moed is gewonnen.
Uit het dagboek
Het hele dak van het Droomhuis bloeit nu. Niet door mij — door Lou, met mijn stof. Maar de stof groeit alleen daar waar al iets is gevoeld. En in dit huis is veel gevoeld: verdriet om wat ze achterliet, trots, liefde. Zelfs bij de grijze vlek probeert een bloempje te groeien. Een huis dat bemind wordt, onthoudt alles.
De helft van mijn tuin was grijs en ik huilde tussen de verdorde bloemen. Lou vond het bange feetje dat zich verstopte, en met geduld liet ze het bloeien. Stille wezens hebben ook magie — soms de allermooiste.
Lou en ik vlochten takken en verf en gekke lijnen die nergens heen gingen. Geen idee wat we maakten! Maar het had leven. Kunst hoeft niet perfect te zijn — alleen eerlijk. Dan bloeit het vanzelf.
Voor de sterren die te ver weg vielen maakte ik zachte landingskussens van bloemen, met mijn elfenstof. Niemand valt te pletter zolang er nog iemand bloemen strooit.
Drie droomballonnen zaten vast in de wensboom. Ik trok en trok met mijn kleine handjes — en pomf, daar gingen ze. Op de plek waar ze landden, groeide meteen een bloempje.
Een halve tuin verdorde toen niemand nog durfde te wensen. Maar één klein durf-momentje, en pomf — daar groeide alweer een bloem.
Dagen lang probeerde ik de Droomballonnen los te krijgen, helemaal alleen, maar ik was niet sterk genoeg. Toen kwamen Lou en haar vrienden. Pippa boven, Quint beneden, Bo en Mara met waterstralen. Nu vinden de dromen hun weg weer naar de kinderen. Ik gaf Lou wat elfenstof — roep me als planten je hulp nodig hebben.