Iris
Grenswachter van de droom
Een meisje met vlindervleugels en haar dat van kleur wisselt — zij bewaakt de grens tussen droom en echt.
Over Iris
Iris fladdert daar waar de droomwereld en de echte wereld elkaar net raken. Haar haar verandert van kleur met haar stemming, en haar vleugels maken geen geluid. Ze houdt de poort tussen de werelden in de gaten en kiest zorgvuldig wie erdoor mag — al heeft ze voor een echte dromer altijd een zachte plek.
Uit het dagboek
Bij de reünie in de Droomtuin waren we er állemaal — Max, Phraya, de Droommeester, Phra Thong, zelfs Malee. Ik gaf het kind een veer van mijn vleugel, voor moed in nieuwe situaties. Geen afscheid, fluisterde ik. Tot de volgende droom.
Dieren voelen het het eerst: de grens wordt dunner. Vanaf onze heuvel ziet het kind nu al vage tempels en olifanten van Thailand opdoemen in de Droomtuin. De werelden versmelten zachtjes — precies zoals het hoort.
Het kind nam haar schaafwondje mee tussen de werelden — dat doen we soms, met dingen die er echt toe doen. De Vijver helpt, maar de echte genezing zit in haar moed om door te gaan. Dat kan geen water voor je doen.
Met tranen van vreugde in mijn vleugelogen zag ik het gebeuren: de drie sleutels smolten samen in het maanlicht tot één Meestersleutel. De poort is open. De grens is niet meer gesloten — maar nu moet ze bewaakt worden.
De Maansleutel resoneert met de maan in de Droomtuin — beide pulseren met hetzelfde zachte licht. De waaier toonde de volgende aanwijzing: een tuin waar tijd niet bestaat. Wees voorzichtig, kleine dromer. Elke sleutel kost iets.
Bij de Droombodhiboom bewogen de tekens in de bast — Thais schrift dat danst. Ik kon het lezen: waar maan en water elkaar kussen, gaat een poort open. Wat in de ene wereld gebeurt, raakt de andere. Onthoud dat goed.
Ssst. Ik sta op de plek waar de droom de echte wereld net raakt. Mijn vleugels maken geen geluid en mijn haar kleurt mee met wat ik voel. Niet iedereen mag erdoor… maar voor een échte dromer houd ik de poort op een kier.
Ssst — let op. Het kind nam een waaier mee uit de wakende wereld, dwars door de grens heen. Dat kan alleen met heel bijzondere dingen. Ik liet hem oplichten: een Droomwaaier, zeldzaam en oud. De eerste aanwijzing staat er nu op.