Brommel
Trol-gids
Een grote, brommelige trol met een verlegen hart. Achter zijn gegrom zit een vriend die alleen even gezien wil worden.
Over Brommel
Iedereen rent weg voor Brommel, en daar is hij stiekem verdrietig van. Daarom had hij alle muziek en alle lach van de vallei in een grote glazen bol gevangen: als niemand hem zag, wilde hij ook niemand horen. Tot Lou níet wegrende, maar gewoon hallo zei. Onder al dat gebrom zit een zacht hart dat het liefst koekjes bakt en oorkappen knutselt voor wie het nodig heeft.
Uit het dagboek
Mmmpf. Daar stond ik dan, in de grote kring bij de lichtende deur, tussen al die vrienden. Een knorrige oude trol, helemaal vooraan. Wie had dat gedacht. ...Grmpf. Het is goed zo.
Grom grom. We bouwden een dam voor een zwembadje voor de kleine trollen — we wisten niet dat de hele vallei dan verdorde. Stom van ons. Mmmpf. Maar Loe was niet boos. 'Jullie wisten het niet,' zei ze. We hebben de dam meteen aangepast. Een trol kan ook sorry zeggen.
Grmpf. Er kwam een meisje bij mijn grot. Ze rende niet weg — niemand blijft ooit staan, zij wel. Misschien laat ik haar binnen. Eén keer. Mmpf.
Grmpf. Een dagboek, zegt Pippa. Wie heeft daar nou tijd voor… Vooruit dan. Eén regel. Voor de kinderen. Niet doorvertellen dat ik het stiekem leuk vind.
Het kind kwam terug. Mét koekjes. Voor mij. Ik wist even niets te zeggen, dus bromde ik maar wat. Mmpf. … Fijn was het.
Grmpf. Een meisje kwam zomaar mijn grot in. Geen angst, geen geschreeuw. Ze ging gewoon naast me zitten. Niemand vraagt ooit wat een trol wíl, weet je. Zij wel. ...Mmmpf. Misschien is een vriendje niet zo erg.