Corry

En toen vierden we! Muziek barstte los, vuurwerk in kleuren die niet bestaan, bloemen uit elke centimeter grond. Ik dirigeerde de chaos tot harmonie. Het mooiste feest dat de vallei ooit hoorde.

De hele tuin stond in een cirkel, hand in hand, vleugel aan vleugel, wachtend op Lou's belofte. Ik hield mijn adem in. Wat een lied wordt dit straks — het lied van een nieuwe Droomhoedster.

Een feest van delen! Ik zweefde en danste terwijl Lou al haar schatten tegelijk liet zingen. Vriendschap delen vermenigvuldigt vreugde — daar maak ik de allermooiste muziek van.

Zing wat je voelt! riep ik naar boven. En Lou deed het — geen geoefend lied, gewoon haar eigen hart. Ik danste tot mijn voeten zoemden. Echt durven schitteren is de mooiste muziek die er is.

Ik wachtte zó lang tot iemand de Melodievallei weer tot leven zou wekken! Lou riep: we hebben geen perfect orkest nodig, we hebben vrienden nodig die geluid maken! En toen klonk het — vals en wild en helemaal goed. Mijn hart danst er nog van.

Tingeling! Toen de muren smolten, kwamen er wezens uit alle hoeken van de tuin tevoorschijn — verbaasd elkaar weer te zien na zo'n lange scheiding. De verschillende muziekjes smolten samen tot één symfonie. Dít is waar ik op hoopte.

Hoor je dat? Een vallei vol stilte, en tóch tikt er ergens een liedje. Ik ben Corry, en ik vind muziek in álles. Kom mee, dan maken we er weer geluid van — een beetje rommelig mag, dat is juist het mooiste.

Tingelingeling — ik voelde de kracht van het Droomkompas en herkende de energie van oude vrienden! Het theater was stil sinds De Stilte, sinds iedereen alleen nog zijn eigen muziek mooi vond. Maar luister: de Grote Harmonie klinkt weer. Kom snel terug om hem te horen.