Roze
Verlegen feetje
Een piepklein, bang feetje dat zich in Flora's tuin verstopte — tot het durfde, en bloemen liet groeien.
Over Roze
Roze was zó bang dat ze bijna niet te horen was, zacht als wind door bladeren. Met een vriendschapssteentje van Lou durfde ze tevoorschijn te komen, en bij elke stap die ze zette, bloeide er een nieuwe bloem.
Uit het dagboek
Emma kwam op haar hurken zitten en fluisterde: ik ben ook vaak stil, dat is oké toch? Toen liet ik een bloemetje groeien tussen haar vingers — eentje speciaal voor haar. Twee stille meisjes herkennen elkaar meteen.
Mijn piepjes waren zo zacht dat niemand ze hoorde. Maar toen werden ze de lijm tussen alle geluiden — de verbinding die alles samenhield. Zelfs een klein zacht stemmetje hoort erbij. ✨
Lou was niet bang voor mij. Ze gaf me een vriendschapssteentje, en ineens durfde ik tevoorschijn te komen. En toen — toen lieten mijn voetjes bloemen groeien.
Ik was bang. Ik verstopte me achter een steen en trilde als een blaadje. Toen legde Lou een warme steen tussen ons in en wachtte. Centimeter voor centimeter kwam ik tevoorschijn. En overal waar ik stapte, bloeide nieuw leven. Ik heet Roze nu — dat koos ik zelf.