De Droommeesteres
Hoedster van de Droomtuin
Een wijze, etherische fee die over de Droomtuin waakt — ze verschijnt als het ertoe doet en wijst de weg zonder hem voor je te lopen.
Over De Droommeesteres
De Droommeesteres zweeft net boven de grond, met haar van licht en doorschijnende vleugels die zacht glinsteren in lavendel en oud-roze. Ze spreekt traag en met gewicht, nooit streng — alsof ze weet dat kinderen hun eigen antwoorden moeten vinden. Ze is er wanneer de Droomtuin haar nodig heeft, en vervaagt zachtjes aan de randen als de rust terugkeert, alsof ze deel is van het droomweefsel zelf.
Uit het dagboek
Diep in de Droomtuin ligt een gouden veld waar elke dromer met een draadje licht aan de ander vastzit. Het kompas koos Loe als hoeder — niet om haar krachten, maar om haar open hart. Vanaf nu kan de echte magie beginnen.
Het Labyrint van Licht is de laatste hindernis voor het Hart van de Droomtuin. Elk pad weerspiegelt een avontuur dat jullie beleefden; alleen wie de geleerde lessen gebruikt, komt verder. Vrees niet — het labyrint scheidt jullie niet om jullie alleen te laten, maar om jullie te leren op nieuwe manieren samen te werken.
Ik ben de stem die je hoort als het heel stil wordt. Ik wijs je niet de weg — ik doe alleen het licht aan, zodat jíj hem ziet. Kom maar dichterbij, dromer. We zijn er bijna.
De Grote Harmonie is niet enkel een lied — het is een verhaal. Een verhaal over hoe verschillende klanken samen iets maken dat groter is dan zichzelf. De anderen vergaten dat; deze kinderen begrepen het. Jij, Loe, bent zelf een brug tussen de werelden. Er wacht nog één plek: het Hart van de Droomtuin.